Έχουν περάσει 30 ημέρες και περίπου 17 ώρες από τότε… Από την στιγμή που τελείωσε μια κατάσταση. Από την στιγμή που ξεκίνησε μια άλλη. Από την στιγμή που άρχισα να σκέφτομαι αυτά που θέλω να γράψω. Έχουν περάσει 3 χρόνια, 30 ημέρες και περίπου 17 ώρες από την στιγμή που ξύπνησα και είδα για πρώτη φορά κάποια πράγματα, πιο καθαρά από ποτέ! Όλα μαζί, μπορεί να μην κάνουν 11888, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι τυχαίο! Δε νομίζω!
Αυτή η φάση και η κάθε ανθρώπινη φάση που περνάει, έχει κάποια στάδια. Μπορεί για κάποιους να είναι 3 και για κάποιους άλλους 113.
Το πιο πιθανό βέβαια, μια κατάσταση ή ένα αποτέλεσμα εάν το θέλετε, προέρχεται από τον φοβερό συνδυασμό, της δράσης-αντίδρασης.
Κοινώς κάτι δρα, και κάτι αντιδρά. Και εσύ είσαι στη μέση! Προφανώς! Μπορεί να είσαι ο δράστης, μπορεί και ο αντιδραστής, αλλά το σίγουρο είναι οτι είσαι ΚΑΙ ο αποδέκτης του αποτελέσματος. Θεμιτό ή αθέμιτο!
Ενδεχομένως, μπορεί κάποιες καταστάσεις να είναι εύκολες και να μην αντιλαμβανόμαστε την μετάβαση των σταδίων, ενώ κάποιες άλλες να είναι περισσότερο φορτισμένες και να νοιώθουμε οτι δεν περνάνε τα καταραμένα δευτερόλεπτα. Αυτό εξαρτάται βέβαια και από τον άνθρωπο, αλλά προσωπικά περιορίζω αυτά τα στάδια σε πέντε (5).
01. ΑΡΝΗΣΗ /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Το γνωστό “Όχι, δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό σε εμένα” στάδιο. Η γνωστή πρώτη κατραπακιά, η μπουνιά στο στομάχι, ίσως το μάχαίρι στην πλάτη ή έστω μια κλωτσιά στα αχαμνά. Όταν σου εμφανίζεται κάτι χωρίς να το περιμένεις και πέφτεις από τα σύννεφα. Η στιγμή που νοιώθεις οτι χάνεται η γη κάτω από τα πόδια σου. Το να μη αποδέχεται κάποιος κάτι που συμβαίνει και δεν τον “εξυπηρετεί” είναι το πιο σύνηθες φαινόμενο ή έκβαση του πρώτου σταδίου.
Κάποιοι το κάνουν αθόρυβα και ανέκφραστα. Αυτοί είναι και συνήθως που κατά βάθος το αποδέχονται πιο εύκολα και περνούν στο επόμενο στάδιο. Αλλά ας μην βιαζόμαστε. Κάποιοι άλλοι, είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικοί και από εκεί μπορεί να καταλάβει κανείς, οτι δεν το θεωρούσαν αναμενόμενο. Αυτοί είναι που θα δυσκολευτούν περισσότερο στο να περάσουν στο επόμενο στάδιο.
Σημειωτέον, είναι το γεγονός οτι η Άρνηση είναι κυρίως μια φάση που έχει το μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας, για την ανεύρεση της διεξόδου. Κάποιοι μπορεί να ταλαιπωριούνται από μερικές εβδομάδες έως και μερικά χρόνια, ανάλογα με το μέγεθος της “καταστροφής” του αποτελέσματος, το οποίο είναι ευθέως ανάλογο με την αξία του.
02. ΘΥΜΟΣ & ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ////////////////////////////////////////////////////////////////////
Εδώ είναι το καλό! Χα χα χα ή μάλλον Μουά Χα Χα! Ξεκινάει πολύ απλά, με ένα χαλαρό “Γιατί σε εμένα?” και καταλήγει τους σταύλους του Αυγεία. Κοινώς, ένα πότ πουρί από τα καλύτερα των Εξ Αμάξης! Τόσα πολλά, που δεν τα ξεπλένει ούτε ο Νιαγάρας.
Προσωπικά, δεν μπορώ να καταλήξω, ποιός έρχεται πρώτος. Ο θυμός ή η δυσαρέσκεια? Λογικά σκεπτόμενος και βάσει εμπειρίας, θα έλεγα ένα μείγμα των δύο, όπου σποραδικά κάποιο απλά υπερισχύει. Επίσης δύσκολο στάδιο, το οποίο μπορεί να σε κάνει ακόμα και… μισογύνη!
Σαν δικηγόρος του διαβόλου, θα έλεγα ότι είναι και η εύκολη λύση στο “πρόβλημα”. Καλό θα ήταν να αποφεύγεται, σαν το λιβάνι από τον διάβολο (και όχι τον δικηγόρο του)! Στην τελική, βρες μια άλλη λύση, και εάν δεν μπορείς να την βρείς, βρές άλλο πρόβλημα!
03. ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ //////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Κάνω εγώ, κάνεις εσύ. Ρωτάω εγώ, απαντάς εσύ. Σου δίνω, μου δίνεις, πάρε – δώσε. Σου Μου Του και τα συναφή. Αφού αρνηθήκαμε, αφού δυσαρεστηθήκαμε και θυμώσαμε. Τώρα, πλέον, κουρασμένοι και καταιδρωμένοι, θυμόμαστε οτι πρέπει να βγούμε όσο το δυνατόν λιγότερο τραυματισμένοι από το όλο θέμα.
Σε αυτό το στάδιο, ελοχεύει πάντα ο κίνδυνος της αυταπάτης. Η αμφίβολη υποψία που αιωρείται, εικάζει στην μεταβολή του αποτελέσματος. Ακόμα και στην παραγωγή υποπροϊόντων αυτού… Ίσως θα έπρεπε να είναι και το πρώτο στάδιο, με την απουσία των άλλων δύο, αλλά αυτό θα ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, σε έναν εξιδανικευμένο κόσμο…
Μου ζήτησες λίγα, αλλά θέλησα να σου δώσω περισσότερα. Μου έδωσες σημασία, και σου πρόσφερα όσα μπορούσα. Δεν ξέρω τι σου λείπει, αλλά ορκίζομαι να το βρώ!
04. ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Περίεργο, δύσκολο και αδιαμφισβήτητα “αναγκαίο” κακό. Είναι το στάδιο όπου συνειδητοποιεί κανείς το αυτό καθεαυτό αποτέλεσμα. Ναι, όντως αυτό μου συμβαίνει και δεν έχει επιστροφή και τι κάνουμε τώρα. Με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε και ελάτε να χτυπηθούμε μαζί στα πατώματα.
Ανάλογα με το επίπεδο της ευαισθησίας κάποιου, υπάρχουν δύο τεινά: Μπορεί να ανεβάσει τις πωλήσεις της Zevasoft ή της Delica, εάν γίνομαι κατανοητός. Το ξέρω δεν έιναι αστείο, αλλά όπως λένε και οι Monty Pythons: “Always look on the bride side of life”.
Επειδή δεν είμαι και πολύ της κατάθλιψης βέβαια, λέω να μην εμβαθύνω άλλο, γιατί υπάρχουν τουλάχιστον 345564564 διαφορετικά είδη κατάθλιψης και θα παραλείψω σίγουρα κάποια… μικροί και άρρωστοι φίλοι μου!
05. ΑΠΟΔΟΧΗ ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Last but not least, η ζωή συνεχίζεται. Ce la vie! Μην κυνηγάς το αύριο γιατί… το σήμερα φεύγει! Το σήμερα είναι το αύριο, για το οποίο ανησυχούσες χθες…
